maandag 2 september 2013

Zomaar..

Een maandagochtend thuis. Mooi weer en lekker spelen in de tuin. Lennon zijn haren groeien! Hij is vrolijk, gaat morgen voor het eerst naar de brakkensoos (kindercreche), paar uurtjes spelen met kinderen van zijn leeftijd en ik mag morgen weer aan het werk.
Volgende week naar het AMC om de ontwikkeling van zijn taal en spraak te testen.
Begin oktober weer een echo van zijn kaak voor controle. En eind november een MRI scan.
Hij ziet er zo goed uit. Zijn kaak, kon ik af en toe maar even aan de binnenkant kijken en bevestigd krijgen, ja het is goed.
De angst die ik soms voel is maar op 1 manier te overwinnen; lief hebben dikke kroelen uitdelen, genieten van zijn praatjes en even stil zijn en voelen hoe ontzettend ongelofelijk veel ik van Lennon hou!
 











4 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. De veerkrachtigheid van een kind is ongelooflijk! Ze accepteren wat op hun af komt en maken er het beste van. De dingen die wij als volwassenen als vanzelfsprekend vinden blijken kleine wondertjes op zich. Echt leven blijkt dus te betekenen; dankbaar zijn voor elke dag, genieten van tijd met geliefden. Lachen tot je buik pijn doet en ja zusje ,knuffelen, vasthouden, elkaars warmte voelen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Práchtige foto's Nienke en Roel, ontroerend mooi verhaal en fijn dat het zo goed gaat met Lennon. Heel veel goede moed toegewenst en succes met het oppakken van je oude leventje :)
    Veel Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen