Blauwe kist

In onze woonkamer staat een blauwe houten kist. Alle kaarten en tekeningen zijn daarin bewaard. De kanjerketting, het boekje van chemokasper, herinneringen van de operaties zijn daar veilig opgeborgen.
Vanochtend wilde Lennon in de kist kijken. Vaas met bloemen die erop staat eraf en de kist open.
Het boekje van chemokasper moest ik voorlezen. Lennon, die zich lekker onder een dekentje op de bank heeft geinstalleerd, is er klaar voor. En daar zit ik dan ineens het verhaaltje van Chemokasper voor te lezen en te praten met Lennon over hoe het bij hem is gegaan. En dat over een paar weken weer een speciale foto wordt gemaakt om te kijken of de kankercellen nog steeds weg zijn.
De kanjerketting bekijkt hij ook, 'even zoeken waar de kraal van chemokasper is mama'.
Hij heeft zijn eigen en wijze manier van verwerken. Ik hoef alleen maar goed te kijken en te luisteren en hem te volgen. En dan op een ochtend als deze de kist even open en stilstaan om weer verder te kunnen gaan.